• Gratis bezorgd Vanaf € 50 (Nl/Be/De)
  • Vandaag verstuurd Besteld voor 19.00 uur
  • Veilig betalen iDeal, Creditcard, Achteraf betalen etc.
  • Retour Binnen 14 dagen
  • Wij accepteren de Webshop giftcard

Wat doet een TDS meter

Het gebruik van “TDS” (total dissolved solids oftewel totaal opgeloste vaste stoffen) meters voor het analyseren van de zuiverheid van water wordt door menige aanbieder van waterfilters gebruikt. Mensen die een omgekeerde osmose (RO) systeem hebben gebruiken de TDS meter om te zien of hun membraam filter nog goed functioneert.

Het gebruik van dergelijke apparaten is echter niet zonder complicaties. In tegenstelling tot wat de naam zou kunnen impliceren, meten deze apparaten bijvoorbeeld niet alle opgeloste vaste stoffen.

Dit artikel beschrijft hoe deze meters werken, wat ze detecteren en niet detecteren.

Hoe een TDS-meter werkt

TDS-meters zijn in werkelijkheid geleidbaarheidsmeters. Ze werken door een spanning aan te leggen tussen twee of meer elektroden. Positief geladen ionen (bijv. Natrium, Na +, calcium, Ca ++; magnesium, Mg ++; waterstofion, H +; etc.) zullen zich verplaatsen naar de negatief geladen elektrode, en negatief geladen ionen (bijv. Chloride, Cl-; sulfaat, SO4- -; bicarbonaat, HCO3-, enz.) zal in de richting van de positief geladen elektrode bewegen (figuur 1). Omdat deze ionen worden geladen en bewegen, vormen ze een elektrische stroom. De meter controleert vervolgens hoeveel stroom er tussen de elektroden loopt als een graadmeter voor hoeveel ionen er in de oplossing zitten.

afbeelding van de werking van een TDS meter.

Schema van een geleidbaarheidselektrode, waarbij negatief geladen anionen (blauw) bewegen in de richting van de positief geladen elektrode bewegen positief geladen kationen (rood) naar de negatief geladen elektrode en neutrale moleculen (geel) die helemaal niet bewegen.

Wat detecteert een TDS-meter eigenlijk?

Omdat TDS-meters vaak worden gebruikt om de ‘zuiverheid’ van water te testen, is het belangrijk om te begrijpen wat ze niet detecteren. Als geleidbaarheidsmeters zullen TDS-meters alleen mobiel geladen ionen detecteren. Ze zullen geen neutrale (ongeladen) verbindingen detecteren. Dergelijke verbindingen omvatten suiker, alcohol, vele organische stoffen (waaronder chemicaliën, medicijnen, hormonen, veel pesticiden en hun residuen) en niet-geïoniseerde vormen van silica, ammoniak en koolstofdioxide. Deze meters detecteren ook geen macroscopische deeltjes, omdat deze te groot zijn om in de toegepaste elektrische velden te bewegen. Dus als u “roestig” water uit ijzeroxidedeeltjes ziet, wordt dat niet gemeten. Bacteriën en virussen worden ook niet gedetecteerd.

Dientengevolge is de term “totaal opgeloste vaste stoffen” in feite nogal een verkeerde benaming. “Totaal geladen ionen” is waarschijnlijk een veel betere term voor wat het meet.

Bron: vertaald uit een artikel van Randy Holmes-Farley

Wat zeggen onze klanten?

Door verder gebruik te maken van deze website ga je akkoord met het gebruik van cookies. Meer informatie

Deze site gebruikt cookies en vergelijkbare technologieën onder andere om je een optimale gebruikservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en daardoor onze website verbeteren. Door verder gebruik te maken van deze website of op "Ja, ik ga akkoord" te klikken ga je hiermee akkoord. Je kunt je toestemming altijd weer intrekken. Bekijk hier onze voorwaarden: Privacybeleid - Cookiebeleid

Sluit bericht.